Wstęp
Nie możemy ich wszystkich omawiać na tym miejscu. Dla przykładu wymienimy zjawisko odróżnicowywania bodśców. Jeżeli utworzony został odruch warunkowy A-B, to znaczy bodziec warunkowy A uzyskał zdolność wywoływania reakcji B, to wtedy, jak się okazuje, także różne bodśce pokrewne Ax A2 A3 itd. wywoływać będą tą samą reakcję B. Jest to tak zwane prawo generalizacji. Skoro jednak przy dalszych próbach wzmacniać 1 będziemy jedynie odruch A->B, a nie będziemy wzmacniali odruchów Ax -" B, A2 -> B, A3 ->B itd., to nastąpi odróżnicowanie bodśców Ax A2 A3 itd. od bodśca A; to znaczy po pewnym czasie już tylko bodziec A będzie dawał reakcję B. W ten sposób, jak widzimy, odruch warunkowy nabiera pewnej czułości, precyzyjności; podlega zatem procesowi dalszego ,,uczenia się" czy też ćwiczenia. Ważne dalej jest tworzenie się odruchów warunkowych wyższego rzędu, które polegają na tym, że gdy jakiś obojętny bodziec M, który sam przez się nie dawał reakcji B, stykać się będzie czasowo z bodścem warunkowym A, który daje tę reakcję, to w pewnych warunkach zdolność wywoływania B przechodzi na M.