Doświadczenia Pawłowa
Pies Pawłowa ślini przy zjawieniu się danego sygnału wzrokowego czy słuchowego także i wtedy, kiedy nie dostaje pokarmu. A jednak, jak pouczają Pawłów i jego uczniowie, takie połączenie pomiędzy sygnałem i odruchem musi być od czasu do czasu wzmacniane, to znaczy psu trzeba niekiedy po sygnale świetlnym czy słuchowym dawać pokarm, inaczej bowiem odruch warunkowy wygaśnie, to znaczy przestanie działać. Tak więc ów sygnał uzyskuje moc wywoływania odruchu jedynie jako wskaźnik pewnej nagrody, a traci swą moc w chwili, gdy przestaje być takim wskaźnikiem. Mielibyśmy tu więc z jednej strony poniekąd potwierdzenie zasady Thorndike'a o ważności nagrody dla tworzenia się i utrzymywania pewnych połączeń, a z drugiej strony wynikałoby z powyższej analizy, iż sprawa jest w gruncie rzeczy bardziej skomplikowana, aniżeli wydaje się na pierwszy rzut oka. Połączenie, z którym tu mamy do czynienia, dokonuje się przy założeniu pewnej celowości, pewnego efektu biologicznie doniosłego.