Prawa kojarzenia
Sprawy tej nie można uważać w obecnym stadium dyskusji za wyklarowaną4. W każdym razie nie jest łatwo wyprowadzić wszelkie prawa tworzenia się i funkcjonowania odruchów warunkowych z ogólnikowych nieco praw kojarzenia, tak jak one formułowane były dotychczas. Na pierwszy rzut oka zjawisko odruchów warunkowych zdaje się pozostawać w sprzeczności z tezą Thonrdike'a i postaciowców5 o niezbędnej "przynależności" {belonging) członów, które proces uczenia się ma wiązać ze sobą. Wszak na zasadzie odruchów warunkowych możemy dany odruch łączyć z dowolnego rodzaju sygnałem, z którym nie pozostaje on w żadnym innym związku, jak w tym właśnie, iż sygnał ten podczas eksperymentu stykał się czasowo z danym odruchem. Toteż zarówno Thorndike, jak postaciowcy widzą tu pewną trudność z punktu widzenia własnych teorii uczenia się i trudność tę starają się usunąć. Można robić to w następujący sposób. Przede wszystkim trzeba skonstatować, iż połączenie wytworzone w odruchu warunkowym ma charakter poniekąd prowizoryczny.